out of order

size de oluyor mu bilmem ama bana sık sık oluyor bazen öyle huysuz öyle can yakıcı öyle aksi bir insan oluyorum ki sizden önce en başta ben nefret ediyorum kendimden ama elimde değil, bu durumda yapılması gerekenler nedir bilmiyorum bi kullanma kılavuzum olsa keşke... ama her seferinde mutlaka birilerinin canını acıtıyorum böyle zamanlarda. üstüme gelmeyenleri ilgisizlikle suçluyor çok soru soranları da bunaltmakla itham ediyorum, sanırım Allahtan belamı istiyorum evet:(

belki de rutin bir iç temizliğidir bu inanın bilmiyorum fakat bu sefer sevdiklerimin canını yakmamak adına bir süre görünmez olmaya çalışacağım, telefon msn yok yani, öperim herkesi normale dönünce görüşmek üzere...

Gökten yağmur gibi herif yağacak:)))

Güveyli evler gördüm kurulmuş yaya benzer,

Güveysiz evler gördüm kurumuş çaya benzer...

En sonunda yanımda sevdiceğim varken, Hürmüz "Ver Allah'ım ver" dedikçe ona katıldım ya başka bir şey demiyorum:)

Şiddetle tavsiye ederim efendim, gidiniz iki saatçik de olsa gülünüz, Ezel Akay gibi bir adamı var ettiği için Tanrı'ya şükrediniz.

z=a+bi ise ben neyim?

1 adet karmaşık sayılarda kutupsal gösterim etüdü
1 adet üslü denklemler etüdü
1 adet 7. sınıf üslü nicelikler - sınıf dersi
2 adet ve tenefüssüz ve ard arda özel tanımlı fonksiyonlar dersi
2 saat parabol ve basit eşitsizlik özel dersi

Güne başlayış 06.30 Eve geliş 22.00

Arz ederim.

161109

Bazen canım o kadar çok yanıyor ki, içimde biriktirdiğim her şeyi kusmak, canımı yakan ya da yakmayan herkesin canını acıtmak istiyorum. Bazen dayanamıyorum evet, hayatımdan çıkanlarla yanımda kalanların bir farkı olmalı diye düşünüyorum ve bunu sadece ben düşündüğüm için lanet ediyorum...

Bak çok gevezeysem hadi kapat çenemi, sözcükler ne ki duygular yanında...

aylardan hatta yıllardan sonra içimde kocaman bir huzur...

kalbimi ve başımı ağrıtan o kötü günler geride kaldı galiba ya da ben öyle düşünmek istiyorum. akşamları eve geldiğimde yorgunluktan ölmüş olsam da keyifle geçen günümü düşünüp gülümsüyorum. yüksek sesle söylemeye korkuyorum ama sanırım mutluyum... beni seven kocaman yürekli bir adam var, yanımda olduklarını her an hissettiğim dostlarım ve arkadaşlarım var ve bir de bir işim... ilk kez gerçekten iyi bir öğretmen olduğumu hissediyorum. halbuki nasıl da özgüveni yitirmeme neden olmuştu eskiden üçüncü tekil şahıslar... geride kaldı, her kötü anı geride kaldı, birdenbire değil ama zamanla yoluna girecek her şey, biliyorum artık.

ve sen bitanem, haklıymışsın, gözyaşlarıma yazıkmış...